Fiat 500 Giardiniera: włoska ogrodniczka
Zbliża się wiosna, a wraz z nią nadchodzi czas prac ogrodowych, w których przyda się fachowa pomoc ogrodnika lub ogrodniczki. Fiat 500 Giardiniera ma już swoje lata, ale nadal może znakomicie służyć do przewozu roślin czy narzędzi ogrodniczych, gdyż w tym przypadku nad wiek liczy się doświadczenie. Sprawi też wielką przyjemność swemu nowemu właścicielowi.
2 lipca 1957 roku zapisał się złotymi zgłoskami nie tylko w historii Fiata, ale także światowej motoryzacji. Tego dnia w Turynie został zaprezentowany Fiat 500 - następca niezwykle popularnego, produkowanego w latach 1936 – 1955, modelu Topolino. Nazwa 500 nawiązywała do pojemności skokowej dwucylindrowego silnika benzynowego chłodzonego powietrzem, która wynosiła niecałe 500 cm³ (dokładnie 479 cm³). Początkowo jego moc sięgała 13,5 KM, by po kilku miesiącach wzrosnąć do 15 KM. Auto miało niecałe 3 metry długości, mogło przewozić 4 pasażerów oraz 50 kg bagażu i zmotoryzowało Włochy, z miejsca zdobywając serca klientów.
W 1958 roku zadebiutowała wersja 500 Sport z silnikiem o mocy 21,5 KM, zaś jesienią 1960 roku unowocześniony model 500 D otrzymał jednostkę o pojemności skokowej zwiększonej do 499 cm³ oraz mocy 17,5 KM. W tym samym roku gama modelu wzbogaciła się o wersję kombi oferowaną pod nazwą Fiat 500 Giardiniera, czyli ogrodniczka. Kombi to napędzał taki sam silnik jak w modelu 500, umieszczony pod podłogą bagażnika. Aby jednak uzyskać płaską powierzchnię przedziału bagażowego, silnik został obrócony o 90 stopni.
Giardiniera była o 21 cm dłuższa od swego pierwowzoru, jej rozstaw osi został wydłużony o 10 cm. Miała pełnowymiarowy, otwierany dach z materiału (co umożliwiało przewożenie większych przedmiotów, np. wysokich roślin do zasadzenia w ogrodzie) i większe hamulce z Fiata 600. Pojemność bagażnika wynosiła około 250 litrów, natomiast po złożeniu tylnej kanapy i zapakowaniu auta po dach wzrastała prawie czterokrotnie. Przez cały okres produkcji Giardiniera miała przednie drzwi otwierane pod wiatr (tzw. drzwi samobójcze, znane chociażby z pierwszych egzemplarzy Syreny).
Giardiniera była najdłużej produkowaną wersją Fiata 500. W 1966 roku jej produkcja została przeniesiona do Desio, gdzie auto było wytwarzane do 1977 roku przez spółkę zależną Fiata Autobianchi. W sumie wyprodukowano 327 tys. Giardinier.
Mimo, że auto nie jest już produkowane od ponad 40 lat i należy do motoryzacyjnych białych kruków, nadarza się okazja, aby uzyskać na własność jeden, kompletnie odbudowany egzemplarz. Wystarczy wziąć udział w konkursie i wygrać w nim nagrodę główną, którą jest Fiat 500 Giardiniera z początku lat 70-tych. Finał konkursu już w sobotę, 13 marca. Więcej informacji na jego temat można znaleźć na stronie: https://konkurs.patrykmikiciuk.pl/