Pomysł na klasyka? Warto zwrócić uwagę na historyczne Mazdy

Klasyki wyróżniają się stylem, który świadczy o osobowości i upodobaniach właściciela; łączą ludzi w wyjątkowe środowiska i aktywne społeczności; przywołują także czasy młodości właścicieli. Niektóre modele potrafią zyskiwać nawet na wartości. Co więcej, mogą być również ekonomiczne w eksploatacji, korzystając w wielu krajach ze stałych lub obniżonych stawek podatku drogowego, tańszego ubezpieczenia i/lub zwolnienia z ograniczeń w strefach miejskich. Aby samochód mógł zostać zakwalifikowany jako zabytkowy w krajach UE, musi mieć co najmniej 30 lat i być w dobrym, prawie oryginalnym stanie technicznym.

Wiele modeli Mazdy kończy w tym roku 30 lat, co otwiera im drzwi do statusu zabytku. Prawdopodobnie żaden inny model nie reprezentuje dziedzictwa Mazdy lepiej, niż Mazda MX-5. Zainspirowana przystępnymi cenowo roadsterami z lat 50. i 60. XX w., Mazda zaprojektowała oryginalną generację „NA". Kiedy model NA pojawił się w Europie w 1990 r., wyprzedał się niemal natychmiast. To właśnie wtedy w Europie sprzedano około 14 000 egzemplarzy, w tym 2 290 limitowanych modeli w kolorze British Racing Green - pierwszej europejskiej edycji specjalnej MX-5.

Mazda MX-5 ożywiła praktycznie wymarły segment dwuosobowych roadsterów i szybko stała się najpopularniejszym samochodem tego rodzaju w historii, z wynikiem ponad 1,1 miliona sprzedanych egzemplarzy na przestrzeni czterech kolejnych generacji. Chwalona za swój ponadczasowy charakter i niezawodność, generacja NA cieszy się szczególną popularnością do dziś. Jest stałym bohaterem zlotów youngtimerów i samochodów klasycznych w całej Europie.

Po MX-5 w Europie pojawiły się jeszcze dwa kolejne modele z oznaczeniem MX, gdy podczas Salonu Samochodowego we Frankfurcie w 1991 r. zaprezentowane zostały MX-3 i MX-6. Oznaczenie MX, używane od lat w samochodach koncepcyjnych Mazdy, zawsze oznaczało pojazdy niezwykłe, a te niekonwencjonalne, seryjnie produkowane coupe nie były wyjątkiem. Mazda MX-6 wyróżniała się pod względem wyposażenia i technologii klasy premium, była dostępna opcjonalnie z czterema skrętnymi kołami i 24-zaworowym silnikiem V6. Mniejsza i bardziej przystępna cenowo MX-3 przyciągała natomiast większą liczbę nabywców. Kompaktowy model 2+2 charakteryzował się najlepszymi w klasie właściwościami jezdnymi oraz nisko umieszczonym, wysokoobrotowym sześciocylindrowym silnikiem o mocy 133 KM, zmniejszonym do 1,8 litra pojemności - wówczas najmniejszym produkowanym V6 na świecie - zapewniającym przyspieszenie 0-100 km/h w około 8,5 s i rozwijającym prędkość maksymalną ponad 200 km/h.

Niezwykle ważnym momentem w historii japońskiej marki jest opracowanie silnika Wankla, który dzięki zwartej konstrukcji i współczynnikowi mocy do masy nadaje się do wyczynowych osiągów i wyścigowej rywalizacji. Te dwa elementy są z sobą nierozłączne od 1967 r., gdy Mazda wprowadziła na rynek swój pierwszy model z obrotowym tłokiem - Cosmo Sport/110S. Marka zdominowała swoją klasę na torach wyścigowych. Stało się to głównie za sprawą legendarnej RX-7 - sportowemu samochodowi z silnikiem Wankla, który po raz pierwszy pojawił się w 1978 r. i do dziś pozostaje najlepiej sprzedającym się modelem z silnikiem rotorowym w historii. W 1991 roku, po zwycięstwie samochodu z silnikiem Wankla w 24-godzinnym wyścigu Le Mans, Mazda wprowadziła na rynek najszybszy, najmocniejszy i najbardziej zwrotny seryjnie produkowany model RX-7. Opływowa stylistyka Mazdy RX-7 pozostaje jej znakiem rozpoznawczym do dziś.

Swój urok ma także kompaktowy, popularny model 323. Poprzedniczka obecnej Mazdy 3 została wprowadzona do Europy w prawdziwie wielkim stylu: dwa egzemplarze tego modelu przejechały 15 tys. km z Hiroszimy, by zadebiutować podczas Salonu Samochodowego we Frankfurcie w 1977 r. Oba samochody dotarły na miejsce po 40 dniach podróży bez żadnej awarii. Niezawodność i wszechstronny charakter sprawiły, że Mazda 323 stała się jednym z najpopularniejszych importowanych samochodów w Europie. W 1991 r. należał do niej rekord sprzedaży japońskiego modelu w Niemczech. Ten popularny kompakt był dostępny w kilku wersjach nadwozia, w tym 323F, sportowym, pięciodrzwiowym coupe z wysuwanymi reflektorami (jak w MX-5 pierwszej generacji), a także w wariantach hatchback, sedan i kombi.

Dużo prostsza, ale na swój sposób charakterystyczna Mazda 121, wprowadzona na rynek w 1991 r., była uroczym, małym, miejskim sedanem, którego mocno zaokrąglona linia dachu skrywała zaskakująco przestronne wnętrze. Inne pomysłowe rozwiązania obejmowały przesuwaną tylną kanapę, obsługiwaną zarówno z wnętrza kabiny, jak i z bagażnika, oraz opcjonalny, elektrycznie sterowany dach płócienny, składany z przodu do tyłu, z tyłu do przodu lub w obie strony jednocześnie.